Lesgeven is Konsequentieel
Januari 2nd, 2007 | Posted in Onderwijs | Door Eric Hoefler
Na wat lijkt een heel jaar besteed peinzend mijn eigen pad naar geluk, ik denk dat ik heb uiteindelijk komen tot een begrip dat is handig ... voor mij tenminste. Het gebeurde toen ik was het samenstellen van een lijst van "aanhalingstekens te leven door" voor mijn MySpace-pagina, die op zijn beurt was ingegeven door een citaat uit de film Little Miss Sunshine. (Het citaat, "doe wat je liefde, en F # @ k de rest," verdient een aparte discussie, omdat ik alleen maar instemmen met het in het kader.)
Voor een tijdje, ik heb het gevoel een bijna wanhopige behoefte om de wereld van het onderwijs, dat ik dat nodig om een keuze te maken tussen het onderwijs en een andere zaak. Ik heb ook het gevoel een beetje als een phony, want ik heb niet het nastreven van mijn eigen dromen. Dit maakte mijn woorden holle ring in mijn oren als ik hielp de studenten om hen. Samen met de gebruikelijke litanie van opvoedkundige problemen, deze bezwaren werden rijden mij van het onderwijs (en zelfs had me overweegt een aantal corporate bureau baan gewoon af ... wanhoop!)
Maar ik was niet gelukkig met de keuzes die het gevolg is van die lijn van het denken, hetzij. Ik hou echt het onderwijs en het werken met studenten, en ik geloof dat ik ben goed in het-dat ik een echt talent voor. Toch is de stem van ontevredenheid zou niet zwijgen.
Het moment van de openbaring heeft betrekking op een meme ik heb gezien in een paar plaatsen in de edublogosphere de laatste tijd over de veranderende aard van onderwijs en scholing. (Hier is een voorbeeld). De beste manier om Kortom mijn conclusie wordt door de titel van dit bericht: onderwijs is gevolgschade.
De Random House volledige Dictionary omschrijft "gevolgschade" als:
1. volgende als een effect, resultaat, of het gevolg; daaruit; daaruit.
2. volgende als een logische conclusie of inferentie; logisch consistent.
3. gevolg van of belang: een gevolgschade man in zijn vakgebied.
4. gewichtig; pompeuze
Hier is wat ik bedoel:
1: Didactische moeten volgen wat het ook is dat we (zoals leerkrachten) doen. Met andere woorden, leerkrachten moeten leren wat ze doen en doen wat ze leren. Alle leerkrachten moeten cursisten die zijn druk met het werk van het leren. Ons onderwijs moet stromen als gevolg van dat leren. Leraren moeten ook tot op zekere hoogte en in sommige capaciteit, schrijvers, en dus moet leren als gevolg van hun eigen schriftelijk. Andere docenten zijn ook kunstenaars, en moeten leren als gevolg van hun kunst. Anderen liefde te bestuderen en te begrijpen hoe het verleden van invloed op onze huidige en toekomstige, en moeten leren als gevolg van deze studie. En zo verder. Maar in geen enkel geval is het onderwijs wat we doen ... het is het resultaat van wat we doen. Anders gezegd: leerkrachten moeten meer dan leerkrachten ... ze moeten doen en mensen die willen / kunnen helpen anderen hetzelfde doen ... onderwijs is ondergeschikt aan het doen, het leven, het leren.
2. Onderwijzen moet logisch consistent met wat we doen. Ik vind dat veel leerkrachten laten hun leerlingen te doen dingen die ze zelf nooit zou willen doen of zouden nooit hebben moeten doen. Het systeem drijft ons tot dit niveau van domheid, denk ik. Als we de schrijvers, dan is ons onderwijs moeten volgen over het schrijven van dat, en onze wijze van instructie moet logischerwijze in overeenstemming zijn met hoe we schrijven ... of hoe wij leren, hoe we de kunst, hoe doen we wat we doen.
3. Onderwijzen moet worden over dat wat belangrijk is. Dit dient niet te worden gezegd, maar helaas moet gezegd worden. We besteden veel te veel tijd in de klas "de nadruk erop dat" zowel onszelf en onze studenten over dingen die niet echt belangrijk, zo veel zodat iedereen verliest het zicht van de dingen die wel zaak. Als gevolg, studenten lopen geen echt begrip van de grotere foto van de belangrijkste aandachtspunten van elke discipline van de verbindingen en invloeden tussen de disciplines, of hoe deze dingen passen in het leven en zijn leven.
4. Onderwijstaal loopt het grote risico dat ze zichzelf belangrijk, dat ze een doel op zich. En dat is het niet. Zoals ik heb gezegd, leerkrachten doen en dan helpen anderen te doen ... het onderwijs is van secundair belang. De daad van het doen (en proberen te doen) moeten houden leerkrachten bescheiden, of op zijn minst houdt het werk in het centrum en niet de leerkracht. Dit verwijdert alle vormen van stress en belemmeringen en opent het onderwijs tot een middel van boeken, werken samen, en doen dingen die belangrijk zijn en de moeite waard.
Dus, wat zal ik doen (en dus, wat ben ik bevoegd om les te geven)? Leren uit een brede waaier van bronnen, die te begrijpen en schrijven van mijn reflecties, lezen en proberen te begrijpen wat van de grote werken, grote geesten, en de grote stromingen in de literatuur, filosofie en de kunsten. Steeds een nuttig lid van mijn gemeenschap (lokale en mondiale) door mijn betrokkenheid bij de politiek (als burger in een democratie) en door middel van vrijwilligerswerk. Proberen te creëren door middel van kunst verhalen, poëzie en film. Komende begrijpt mijn wereld door middel van beelden in de fotografie. Worstelen met nieuwe technologieën en hun impact op de manier waarop we leven. En natuurlijk de vele vaardigheden die ten grondslag liggen aan deze bezigheden.
Van al dat doen, ik hoop dat sommige de moeite waard het onderwijs zal leiden.
| Print Post (alleen tekst)
Ja, door uw verklaring 1, u liever een systeem zoals de meeste hogeschool / universiteit instellingen waren de docenten hun werk op een gebied op hetzelfde moment als het onderwijs? Ik denk dat je gewoon liever geen strikte eisen zoals die gepubliceerd werken en dergelijke?
Zoiets, ja. En ik ben zeker niet vragen om een externe instantie te handhaven of controleren. Dit is allemaal denken hardop, maar het gaat om dit citaat van Roger Schank:
"Dit is hoe je erachter te komen wat er moet worden onderwezen op school: Vraag succesvolle volwassenen wat zij doen de hele dag en controleren hoe vaak verschillende vaardigheden show up." (Bron)
Het andere deel van deze ideeën lijken iets gemeen-gevoel ... Wie zou je liever als een lichamelijke geschiktheid leerkracht: een regelmatige deelnemer aan triathalons of een 300lb. man met vettig haar?
Voordat ik de mensen boos, ik ben niet te suggereren dat een leraar niet "doen" in zijn / haar gebied is als de vette-haired man, ik ben gewoon wat erop wijst dat de beste docenten zijn mensen die zich actief bezig met hun gebied ( s) ... en zo veel aspecten van hun vakgebied (en) mogelijk ... en als professioneel een capaciteit mogelijk te maken.
Want ik ben een docent Engels: Ik zou het lezen van allerlei zaken (met inbegrip van de kritiek en beoordelingen, klassiek tot pop) en ik moet schrijven beide reflectively en voor publicatie; Ik zou het geven van presentaties aan andere professionals, ik moet leren onophoudelijk en vreugde over iets dat de vangsten in mijn belang. Want Ik ben creatief schrijven en geesteswetenschappen leerkracht: ik zou worden betrokken bij en zich bewust van de lokale en internationale politiek, maar ik moet reizen wanneer mogelijk en worden actief betrokken bij het leren over andere culturen (in de ruimste zin van het woord) en ik moet het schrijven van fictie en poëzie voor publicatie, acteren, het maken van films, muziek, enz.; Ik zou bijwonen lezingen en galerie exposities en museum lezingen. Want Ik ben een leraar van de toekomst (alle studenten zijn de toekomst, dus alle leraren zijn leraren van de toekomst), Ik zou het beheersen van de beste tools voor het verbeteren van het leren en na te denken over de waarde en de beste toepassingen.
Ik ben er zeker van dat er een heleboel andere dingen die ik zou moeten doen, ook. (En ik ben niet beweren dat ik altijd al die dingen die ik net heb genoemd, maar we moeten idealen, ja?)
Of ben ik gewoon gek ...?
Ik kan niet eens meer, Eric. Er is een debat rond deze delen over wat een Honors klasse Is het meer werk, of is het aantrekkelijker / uitdagend werk? Is het lezen van twee romans meer dan de niet-Honors afdelingen, of is het helpen van studenten ontdekken wat er werkelijk belangen hen? Is het oke om een Honors klasse net voor de GPA verhogen, of moet de wegingssysteem gaan de weg van alle andere slecht bedacht ideeën?
Het is naïef om te denken dat we kunnen maken leerlingen in de lerenden en enthousiastelingen, maar het is net zo naïef om te denken dat we niet wat we willen onze studenten te zijn. Ik kan niet tellen hoeveel keer ik heb gezegd, door anders-landerig studenten, dat het een leraar gezien enthousiasme voor zijn of haar onderwerp dat maakt het verschil. Het is niet alles weten, het is de bereidheid om te weten te komen over nieuwe dingen.
Ik weet niet hoe dit gaat passen in gestandaardiseerde testen, daalde de financiering voor vermeende niet-essentiële programma's, verlaging van de team-onderwijsopdrachten, & c. Blijf schrijven over dit, maar-veel van ons zijn lezing.
[...] Eric: Onderwijzen moet logisch consistent met wat we doen. Ik vind dat veel leerkrachten laten hun leerlingen te doen dingen die ze zelf nooit zou willen doen of zouden nooit hebben moeten doen. Het systeem rijdt ons naar dit niveau van domheid, denk ik. Als we de schrijvers, dan is ons onderwijs moeten volgen over het schrijven van dat, en onze wijze van instructie moet logischerwijze in overeenstemming zijn met hoe we schrijven ... of hoe wij leren, hoe we de kunst, de manier waarop we doen wat het is dat we doen ... [...]
Volgens mij uw wateren worden geroerd. Ik vraag me af of het antwoord is in het doen of het wordt - na al onze idealen moeten niet volledig onbereikbaar maar moeilijk genoeg om ons stretch. Misschien buiten het bereik van de natuurlijke mens ... Als je nagestreefd zelfs de helft van je lijst, ik denk dat je zou verliezen dat moment van bezinning dat is dus van vitaal belang voor assimilatie, dat u probeert te nemen inch
[...] Dit alles brengt mij terug tot John Zorn. Hij is iemand die niet bang is om te verkennen; in feite is hij een geweldige metafoor voor hoe ik denk dat de lerenden moeten handelen. Binnen een aantal parameters die hij stelt voor zichzelf aan het begin van een project, hij probeert zijn ideeën opnieuw en opnieuw, in verschillende permutaties, nooit inhoud te vestigen op een eindproduct. Kunnen we niet, zoals studenten en docenten (en we zijn alle leerlingen, of we beter worden, anders zijn we al gezonken), probeert te gebruiken John Zorn als model? [...]
[...] Project: de beste docenten van het schrijven van zijn leraren die schrijven. Ook schreef ik hierover in "Lesgeven is Konsequentieel" [terug] Tags: affectieve, assessment, curriculum, leren, NWP, popculture, hervorming, [...]