Είμαι λέει: θα πρέπει να διδάξουν σε δοκιμασία, εφ 'όσον η κατάλληλη δοκιμή, και να ανακαλύψει ποια είναι η κατάλληλη δοκιμή για κάθε κλάδο και κάθε μάθημα, πρέπει να εργαστούμε προσεκτικά τα πίσω.

Έχω εξετάσει το θέμα αυτό για λίγο, αλλά τα τελευταία δύο θέσεις πάνω σε Φίλων του Dave μου έδωσε έναν τρόπο να βάλουν κάποια από αυτές τις σκέψεις μαζί.

Σε μια γρήγορη επισκόπηση της αναθεώρησης ενός άρθρου ενός έθνους, ένα πρότυπο από Herman Badillo, Dave λέει:

Ο κ. Crouch [ο κριτής] ορθώς επισημαίνει ότι τα σχολεία να περιορίσουν τις απαιτήσεις που συχνά κάνουν τη ζωή "πιο εύκολη" για τους φτωχούς ή μειοψηφία φοιτητών, ενώ στην πραγματικότητα αυτές οι μαθητές είναι πράγματι ζημιώθηκαν. Φίλων του Dave - Κάποιος άλλος που να παίρνει

Στη συνέχεια να αναφέρω από την αναθεώρηση:

Αυτός [Herman Badillo] δικαιολογημένα πιστεύει ότι Λατίνοι και το έθνος στο σύνολό της θα επωφεληθεί από την επιβολή υψηλών προτύπων και της εξάλειψης των δήθεν συμπάθεια αλλά η φυλάκιση χαμηλότερες προδιαγραφές. Φίλων του Dave - Κάποιος άλλος που να παίρνει

Αυτό είναι απολύτως σωστό. Βεβαίως, θα πρέπει να είναι γνώστης του κάθε φοιτητή της "ζώνης της εγγύς ανάπτυξη" ή τον κίνδυνο να χάσουν σ 'αυτόν. Ωστόσο, ο απώτερος στόχος είναι η ίδια για όλους: την αριστεία. Γιατί θα ήταν κάτι λιγότερο; Μήπως προσπαθούμε να οδηγήσει κάποιον να την μετριότητα; Μερικές φορές, φαίνεται ότι τρόπο.

Πρέπει επίσης να διασφαλίσουμε ότι η αντίληψη ενός συγκεκριμένου φοιτητή της "ζώνης της άμεσης ανάπτυξης" είναι ακριβής και δεν το προϊόν μας ή τις προκαταλήψεις του σπουδαστή προπέτασμα καπνού. (Όπως οι περισσότεροι γνωρίζουν οι καθηγητές, οι μαθητές έχουν πολλούς λόγους για τους οποίους εμφανίζονται λιγότερο ικανές από τους: την απλή ώθηση για την αποφυγή εργασίας, ο φόβος της αποτυχίας, τις προηγούμενες συναντήσεις με τους καθηγητές των φτωχών, κοινωνικό στίγμα. Πρέπει να δούμε μέσα από αυτές και να βρει τρόπους να βοηθήσει την φοιτητής να μετακινηθεί παρελθόν τους.)

Σε ένα σχετικό post, Dave Jonathan Alter αποσπάσματα από άρθρο της "Stop υποθάλπει στον τομέα της εκπαίδευσης." Είμαι διακινούνται εκτός-για εδώ, αλλά θα ήθελα να προβώ σε μια σύντομη "Αμήν." Alter συζητά το πρόβλημα με θητεία και λέει:

Ήρθε η ώρα να περάσουμε από τον εντοπισμό παραλείποντας να εντοπιστούν τα σχολεία ελλείψει καθηγητών. Φίλων του Dave - Alter παίρνει

Νομίζω ότι η θητεία είναι γελοίο. Poor καθηγητές που δεν μπορούν ή δεν θα βελτιωθεί μετά από επανειλημμένες προσπάθειες για την παροχή συνδρομής, θα πρέπει να αφαιρεθεί από την εκπαίδευση. Ότι αυτό δεν έχει ήδη γίνει, είναι εκπληκτικό για μένα.

Τα προβλήματα που ξεκινά εδώ:

βασική εκτίμηση είναι σωστό και δημοφιλή: "Δεν νομίζω ότι βλέπω τους γονείς αξιόπιστα στοιχεία ως τιμωρητική." (η υπογράμμιση δική μου) Φίλοι του Dave - Alter παίρνει

Και συνεχίζει εδώ:

Κάθε πολιτικό κόμμα είναι περίπου οι μισοί δεξιά. Ρεπουμπλικάνοι έχουν δίκιο σχετικά με την ανάγκη για αυστηρές προδιαγραφές των επιδόσεων και λάθος να πιστεύουν ότι οι διαρκείς αλλαγές είναι δυνατόν, χωρίς πολλά περισσότερα χρήματα από την Ουάσινγκτον. Δημοκράτες είναι δικαίωμα για την ανάγκη να πληρώνουν περισσότερο οι καθηγητές, αλλά λάθος να φιλί μέχρι γυρτός ενώσεις καθηγητών για την πρόληψη της λογοδοσίας. (υπογράμμιση δική μου) Φίλοι του Dave - Alter παίρνει

Επιτρέψτε μου να δηλώσω με σαφήνεια πριν κλείσει κάποιος τα κάτω: δεν είμαι κατά της αξιολόγησης ή αντι-πρότυπα.

Το πρόβλημα που έχω με το όλο επιχείρημα γύρω NCLB και τα πρότυπα / αξιολόγηση της συζήτησης είναι ένα από ισορροπία. Εγώ δεν το βλέπω. Και δεν βλέπω αρκετή κατανόηση σχετικά με τον τρόπο προβληματικό και πολύπλοκο τις δύο αυτές λέξεις είναι: "πρότυπα" και "εκτίμηση".

Και την αντίδραση των δύο πλευρών δεν θα βουλώσουν, εξακολουθούν να κάθονται, να ακούσετε ο ένας τον άλλο, και νομίζω είναι αρκετά μακριά ώστε να ανταποκριθούμε σε αυτές όρους. Αν αρχίσετε να ζητήσουμε περισσότερα βαθυστόχαστα ορισμοί, είστε εκτιμούν ως anti-standards/assessment ... απλώς άλλο ένα τεμπέλικο δάσκαλο που δεν θέλει να είναι υπεύθυνοι. Εν τω μεταξύ, το κόμμα pro-standards/assessment τέλη righteously μπροστά χωρίς σαφή αίσθηση κατεύθυνσης τους.

Οι άνθρωποι είναι λάθος υποστηρίζοντας το επιχείρημα. Δεν είναι για το αν ή δεν χρειαζόμαστε πρότυπα και την αξιολόγηση, αλλά τι τα πρότυπα αυτά θα πρέπει να έχει και, σε μεγαλύτερο βαθμό σε αυτό το σημείο, τι είδους αξιολόγηση είναι πλέον έγκυρη.

Όπως επισημαίνει Alter, και οι δύο πλευρές έχουν εν μέρει δίκιο. Μια ισορροπία μεταξύ των δύο άκρων είναι απαραίτητη (όπως συμβαίνει στις περισσότερες τα πάντα στη ζωή).

Αν χάσει αυτό, μαζί με πολλούς άλλους, είναι η εύκολη αποδοχή ότι τα έντυπα αξιολόγησης που θα έχουμε τη χρησιμοποιούν επί του παρόντος είναι τα πιο κατάλληλα.

Θα συζητηθούν ορισμένα από συγκεκριμένες αντιρρήσεις μου για το "ενός μεγέθους που ταιριάζει σε όλους" τυποποιημένων δοκιμών προσέγγισης σε δύο προηγούμενες θέσεις. Επίσης, ασχολήθηκε με παρόμοιες ιδέες μου σχετικά με το πλαίσιο και τη σημασία τους. Δεν θα επαναλάβω ότι κανένα από εδώ, αλλά θα το εν συντομία τι νομίζω ότι είναι αναγκαία η προσέγγιση για τη δημιουργία των κατάλληλων αξιολογήσεων.

Πρέπει να εργαστούμε ανάποδα:

• Θα ξεκινήσω με: "Ποιος είναι ο σκοπός αυτής της πειθαρχίας;" και "Τι είναι σημαντικό ότι οι μαθητές γνωρίζουν (κατανόηση) και μπορεί να κάνει (εφαρμογή), ως αποτέλεσμα του μαθήματος;" Αυτά είναι δύσκολη, περίπλοκη, και εξελίσσεται με ερωτήσεις επιπτώσεις πολύ πέρα από την τάξη. Προχωρώντας πολύ γρήγορα εδώ αποδυναμώνει όλα τα άλλα.
• Στη συνέχεια στο: "Πώς μπορώ να εκτιμήσει κατά πόσο οι φοιτητές είναι ή δεν κερδίζει αυτή την κατανόηση και την απόκτηση των απαραίτητων γνώσεων και δεξιοτήτων με τον πιο αυθεντικό τρόπο;"
• Στη συνέχεια, που πρέπει να θέσουμε το ερώτημα: "Πώς μπορώ να προετοιμαστούν οι μαθητές για την εκτίμηση αυτή;" Με αυτή την έννοια, είμαστε διδασκαλίας από τη δοκιμή-αλλά ένα τεστ που έχει σχεδιαστεί με προσοχή για να ταιριάζει αυτό που διδάσκεται. Και σίγουρα δεν είναι η διδασκαλία για το ίδιο είδος δοκιμής για κάθε κλάδο και κάθε κατάσταση.

Πολλαπλής επιλογής, δοκιμασίες είναι απολύτως κατάλληλα εργαλεία για τον έλεγχο άλλου είδους γνώσεις και δεξιότητες. Είναι τραγικά ανεπαρκής για άλλα είδη. Το ίδιο μπορεί να ειπωθεί των δοκιμίων. Το ίδιο μπορεί να ειπωθεί και για οποιαδήποτε αξιολόγηση. Η αξιολόγηση πρέπει να ταιριάζουν στο πρότυπο, και το πρότυπο πρέπει να συνδέσετε το περιεχόμενο και τις δεξιότητες στην κατανόηση και εφαρμογή.

Πιστεύω ότι έχουμε πωλεί φοιτητές σύντομο στηριζόμενη μόνο σε ένα ή δύο μορφές αξιολόγησης. Οι σημερινές μέθοδοι αξιολόγησης των τυποποιημένων ας είναι όλοι εκτός εύκολο. Αν θέλουμε πραγματικά υψηλότερα πρότυπα, τότε θα πρέπει να αναπτύξουν εκτιμήσεις ότι μπορεί να τα ελέγξετε.

Σχετικές θέσεις (Δημιουργήθηκε αυτόματα):

1. Δοκιμές καθηγητές από το CNN άρθρο "Η Επιτροπή καλεί την παρακολούθηση της προόδου των καθηγητών," Σημειώσεις για μια "ειδική επιτροπή" που ασχολούνται με την αναθεώρηση του NCLB: Οι καθηγητές θα πρέπει να αξιολογείται ...
2. Freakonomics Απαρτία για τις δοκιμές Η Freakonomics Blog (που φιλοξενείται από την εφημερίδα New York Times) που πραγματοποιήθηκε με απαρτία σχετικά με την τυποποίηση των δοκιμών και των συνεισφορών τους αποσπασμένους χθες. Τα ερωτήματα αυτά: Πρέπει να υπάρχουν ...
3. Η ταξινόμηση δεινών και ανάπτυξη είναι επώδυνη για πολλούς μαθητές, τον τελευταίο μήνα του σχολείου είναι μια νέα αντίληψη του χρόνου: η κακή επιλογή του τελευταίους οκτώ μήνες πραγματικά να προσθέσω ...
4. Γιατί Kids Hate Σχολή Ένας φίλος μου πρόσφατα μου είπε ότι ήταν αυξανόμενη ανησυχία επειδή ο γιος της, ένα στοιχειώδες-μαθητής, ξεκίνησε λέγοντας ότι "μισεί το σχολείο." Είναι ανησυχητικό, και ...
5. Απάντηση στην "Σε Άμυνας της NCLB" Βρήκα Dan Meyer του blog του "Σε Άμυνας της NCLB" Chris Lehmann μέσω της μεταπολεμικής "εξυπνότερος από τη δική μου το μυαλό είναι σε NCLB." Δεν ήμουν σχεδιασμό ...