Διδασκαλία είναι Επακόλουθες
2 Ιανουαρίου, 2007 | Posted in Εκπαίδευση | Με Eric Hoefler
Μετά από αυτό που φαίνεται σαν ένας ολόκληρος χρόνος που δαπανάται ΣΚΕΨΕΙΣ δική μου διαδρομή προς την ευτυχία, πιστεύω ότι τελικά έχω έρθει σε μια κατανόηση ότι είναι χρήσιμο ... τουλάχιστον για μένα. Συνέβη όταν ήμουν την κατάρτιση ενός καταλόγου "εισαγωγικά για να ζήσουν από" για το MySpace σελίδα, η οποία με τη σειρά του είχε ζητηθεί από ένα απόσπασμα από την ταινία Little Miss Sunshine. (Το παραθέτω, "κάνει ό, τι αγαπάς, και στ @ # ια το υπόλοιπο," αξίζει μια ξεχωριστή συζήτηση, γιατί παρά να συμφωνήσει με αυτό το μέρος.)
Για λίγο, έχω αίσθηση σχεδόν απεγνωσμένη ανάγκη να φύγει από τον κόσμο της εκπαίδευσης, που απαιτούνται για να κάνουν μια επιλογή μεταξύ της διδασκαλίας και κάποια άλλα πράγματα. Έχω επίσης αίσθημα λίγο σαν ψεύτικο, επειδή δεν έχουν την επιδίωξη δική μου όνειρα. Το γεγονός αυτό κατέστησε μου δαχτυλίδι κούφια λόγια μου στα αυτιά μου ως βοήθησε τους μαθητές να συνεχίσουν τη δική τους. Μαζί με τη συνήθη λιτανεία των εκπαιδευτικών προβλημάτων, αυτές οι ανησυχίες μου οδήγησης από τη διδασκαλία (και μάλιστα μου είχε να λάβει κάποια εταιρική γραφείο εργασίας μόνο και μόνο για να ξεφύγουμε ... απελπισία!)
Αλλά δεν ήμουν ευχαριστημένος με τις επιλογές που προέκυψε από αυτή τη γραμμή σκέψης, είτε. I πραγματικά αγαπούν τη διδασκαλία και με τη συνεργασία με τους φοιτητές, και πιστεύω ότι είμαι καλός σ 'αυτό-ότι έχω ένα πραγματικό ταλέντο για αυτό. Παρόλα αυτά, η φωνή της δεν θα ήταν η δυσαρέσκεια φιμώνονται.
Η στιγμή της αποκάλυψης αφορά μια ίδια έχω δει σε μερικά μέρη του edublogosphere τελευταία σχετικά με τη μεταβαλλόμενη φύση της εκπαίδευσης και της διδασκαλίας. (Εδώ είναι ένα παράδειγμα). Ο καλύτερος τρόπος για να συνοψίσουμε το συμπέρασμά μου είναι μέσω του τίτλου αυτού του post: η διδασκαλία αποτελεί επακόλουθο.
Η Random House χωρίς λεξικό ορίζει "επακόλουθη", όπως:
1. εξής ως αποτέλεσμα, ως αποτέλεσμα, ή έκβαση? συνισταμένη? συνακόλουθη.
2. εξής ως λογικό συμπέρασμα ή συναγωγή? λογικά συνεπής.
3. συνακόλουθες ή σημασία: επακόλουθη άνθρωπος στο χώρο του.
4. αυτο-ση? πομπώδη
Να τι εννοώ:
1: Η διδασκαλία θα πρέπει να ακολουθήσει ό, τι είναι ότι εμείς (ως δάσκαλοι) κάνουν. Με άλλα λόγια, οι δάσκαλοι θα πρέπει να διδάσκουν ό, τι κάνουν, και κάνουν αυτό που διδάσκουν. Όλοι οι καθηγητές θα πρέπει να είναι μαθητές οι οποίοι είναι απασχολημένος κάνει το έργο της μάθησης. Η διδασκαλία θα πρέπει να απορρέει ως αποτέλεσμα της μάθησης. Οι εκπαιδευτικοί θα πρέπει επίσης να είναι, σε κάποιο βαθμό και σε ορισμένες ικανότητα, συγγραφείς, και ως εκ τούτου θα πρέπει να διδάσκουν, ως αποτέλεσμα της δικής τους γραπτώς. Άλλοι καθηγητές είναι και καλλιτέχνες, και θα πρέπει να διδάσκουν ως αποτέλεσμα της τέχνης τους. Άλλα αγάπη για τη μελέτη και την κατανόηση του τρόπου με τον παρελθόν επηρεάζει το παρόν και το μέλλον μας, και θα πρέπει να διδάσκουν ως αποτέλεσμα αυτής της μελέτης. Και ούτω καθεξής. Αλλά σε καμία περίπτωση δεν είναι αυτό που κάνουμε διδασκαλίας ... αυτό είναι το αποτέλεσμα αυτό που κάνουμε. Said διαφορετικά: οι εκπαιδευτικοί πρέπει να είναι περισσότερα από τους καθηγητές ... που πρέπει να κάνουμε τους ανθρώπους που είναι πρόθυμοι και / είναι σε θέση να βοηθήσει άλλους να κάνουν το ίδιο ... η διδασκαλία είναι δευτερεύουσες σε σχέση με το σκοπό, το επίπεδο διαβίωσης, την εκπαίδευση.
2. Η διδασκαλία θα πρέπει να είναι λογικά συνεπής με αυτό που κάνουμε. Θεωρώ ότι πολλοί καθηγητές ζητούν από τους μαθητές τους να κάνουν πράγματα που οι ίδιοι ποτέ δεν θα ήθελε να το κάνει ή δεν θα μπορούσε ποτέ να έχει καμία ανάγκη να το κάνουμε. Το σύστημα μας οδηγεί σε αυτό το επίπεδο της ανοησίας, νομίζω. Αν είμαστε συγγραφείς, τότε η διδασκαλία σχετικά με τη σύνταξη από εκείνη που θα πρέπει να ακολουθήσουν, και οι μέθοδοι διδασκαλίας, λογικά θα πρέπει να συνάδει με το πώς θα γράψω ... ή πώς θα μάθουν πώς τέχνης, πώς θα την κάνει ό, τι είναι να κάνουμε.
3. Η διδασκαλία θα πρέπει να είναι περίπου αυτό που είναι σημαντικό. Αυτό δεν θα πρέπει να πρέπει να πει, αλλά δυστυχώς πρέπει να πούμε. Αφιερώνουμε πολύ χρόνο μέσα στην τάξη "τονίζοντας" που τόσο τους εαυτούς μας και τους μαθητές μας πάνω από τα πράγματα που πραγματικά δεν το θέμα, τόσο πολύ ώστε όλοι να χάσει την όραση από τα πράγματα που κάνει το θέμα. Ως αποτέλεσμα, τα πόδια τους φοιτητές που δεν έχουν πραγματική κατανόηση των μεγαλύτερων εικόνα, από τα μεγαλύτερα προβλήματα της κάθε πειθαρχία, των συνδέσεων και επιρροές μεταξύ των επιστημονικών κλάδων, ή πώς να ενταχθούν σε αυτά τα πράγματα της ζωής και των συνθηκών διαβίωσης.
4. Διδασκαλία τρέχει το μεγάλο κίνδυνο να αυτο-ση, να αποτελεί αυτοσκοπό. Και δεν είναι. Όπως έχω πει, οι καθηγητές κάνουν και στη συνέχεια να βοηθήσουμε τους άλλους να κάνουν ... η διδασκαλία είναι δευτερεύων. Η πράξη της αυτή (και προσπαθούμε να κάνουμε) θα πρέπει να τηρούν τους εκπαιδευτικούς ταπεινή, ή τουλάχιστον να διατηρήσουν την εργασία στο κέντρο και δεν τον καθηγητή. Αυτό αφαιρεί κάθε είδους άγχος και εμπόδια και να ανοίξει την εκπαίδευση έως και ένα μέσο για να προχωρήσουμε, της εργασίας σε συνεργασία, και να κάνουμε πράγματα που είναι σημαντικό και αξίζει να κάνουμε.
Λοιπόν, τι θα πρέπει να κάνει (και ως εκ τούτου, αυτό που έχω τα προσόντα για να διδάξουν); Μαθαίνοντας από ένα ευρύ φάσμα πηγών, γεγονός που αντανακλά και γραπτώς προβληματισμό μου για την κατανόηση, την ανάγνωση και προσπαθώ να καταλάβω ορισμένα από τα μεγάλα έργα, μεγάλες μυαλό, και πάρα κινήσεις στη λογοτεχνία, φιλοσοφία, και τις τέχνες. Καθιστάμενη πιο χρήσιμο μέλος της κοινότητάς μου (τοπικό και παγκόσμιο), μέσω της συμμετοχής μου στην πολιτική (ως πολίτης σε μια δημοκρατία) και μέσω της εθελοντικής εργασίας. Η προσπάθεια για τη δημιουργία τέχνης μέσα από ιστορίες, ποίηση, και του κινηματογράφου. Ερχόμενοι να καταλάβω μου κόσμο μέσα από εικόνες με τη φωτογραφία. Πάλη με τις αναδυόμενες τεχνολογίες και οι επιπτώσεις τους για το πώς ζούμε. Και φυσικά, σε σχέση με τις χιλιάδες των δεξιοτήτων που διέπουν αυτές τις επιδιώξεις.
Από ό, τι κάνει, ελπίζω κάποια αξιόλογη διδασκαλία θα έχει ως αποτέλεσμα.
| Εκτύπωση Ταχυδρομείων (Κείμενο)
Έτσι, από τη δήλωσή σας 1, εσείς θα προτιμούσατε ένα σύστημα περισσότερο σαν πιο κολλέγιο / πανεπιστήμιο όργανα των καθηγητών συνεχίσει το έργο τους σε ένα τομέα την ίδια στιγμή που η διδασκαλία; Μάλλον θα έπαιρνα μόνο δεν προτιμούν αυστηρές απαιτήσεις όπως απαιτεί δημοσιευμένες εργασίες και τέτοια;
Κάτι τέτοιο, ναι. Και είμαι σίγουρα δεν ζητά οποιαδήποτε εξωτερική υπηρεσία για την επιβολή ή την παρακολούθηση αυτού. Όλα αυτά είναι σκέψεις φωναχτά, φυσικά, αλλά σχετίζεται με αυτό το απόσπασμα από Roger Schank:
"Αυτό είναι το πώς θα καταλάβεις τι πρέπει να διδάσκεται στο σχολείο: Ρωτήστε επιτυχή ενήλικες τι κάνουν όλη μέρα και να ελέγχετε πόσο συχνά διαφορετικές δεξιότητες εμφάνιση". "(Πηγή)
Το άλλο μέρος της παρούσας ιδέες φαίνεται κάπως κοινής λογικής ... Ποιος θα έχει μάλλον ως καθηγήτρια φυσικής κατάστασης: τακτικό συνομιλητή στην triathalons ή 300lb. τύπος με λιπαρά μαλλιά;
Πριν κάνει τους ανθρώπους να θυμώσει, δεν είμαι δάσκαλος κάθε γεγονός που υποδηλώνει ότι δεν "κάνει" στο δικό του τομέα όπως είναι το λιπαρό μαλλιά άνθρωπος, είμαι μόνο που υποδηλώνει ότι τα καλύτερα είναι αυτά που οι εκπαιδευτικοί, οι οποίοι δραστηριοποιούνται ενεργά στον τομέα τους ( s) ... όπως και σε πολλές πτυχές του τομέα (-ων), όπως και το δυνατό ... ως επαγγελματική ικανότητα δυνατό.
Επειδή είμαι σε μια αγγλική δάσκαλος: Θα πρέπει να ανάγνωση όλων των ειδών τα πράγματα (συμπεριλαμβανομένης της κριτικής και σχολίων, η κλασική ποπ)? Ι θα πρέπει να είναι τόσο γραπτώς reflectively και για τη δημοσίευση? I παρουσιάσεις θα πρέπει να δοθεί σε άλλους επαγγελματίες? I μάθησης θα πρέπει να αδιάκοπα και joyfully τίποτα σχετικά με τα αλιεύματα που το ενδιαφέρον μου. Επειδή είμαι δημιουργική γραφή και ανθρωπιστικές καθηγητής: Θα πρέπει να συμμετέχουν στη γνώση και της τοπικής και διεθνούς πολιτικής? Ι όταν είναι δυνατόν θα πρέπει να ταξιδεύουν και να συμμετάσχει ενεργά στην εκμάθηση για άλλους πολιτισμούς (με την ευρύτερη έννοια του όρου)? Ι θα πρέπει να γραπτώς φαντασία και την ποίηση για τη δημοσίευση, που αποφασίζει, με ταινίες, μουσική, κ.λπ.? εγώ θα πρέπει να παρίστανται και αναγνώσεις gallery εκθέματα και το Μουσείο διαλέξεις. Επειδή είμαι εκπαιδευτικός του μέλλοντος (όλοι οι μαθητές είναι το μέλλον, ώστε όλοι οι εκπαιδευτικοί είναι οι καθηγητές του μέλλοντος), θα πρέπει να διακρίνεται τα καλύτερα εργαλεία για τη βελτίωση της μάθησης και προβληματισμού σχετικά με την αξία τους και τις βέλτιστες χρήσεις.
Είμαι βέβαιος ότι υπάρχουν πολλά άλλα πράγματα που θα έπρεπε να κάνει, επίσης. (Και δεν είμαι ισχυριζόμενος ότι κάνω πάντα όλα εκείνα τα πράγματα που έχω μόνο, αλλά θα πρέπει να έχουμε ιδανικά, ναι;)
Ή μήπως είναι λίγο τρελό ...;
Δεν μπορώ να συμφωνήσω περισσότερο, Eric. Υπάρχει μια συζήτηση γύρω από αυτά τα μέρη σχετικά με το τι συνιστά Honors κατηγορίας-Είναι περισσότερη εργασία, ή είναι πιο άσκησης / δύσκολο έργο; Είναι ανάγνωση δύο ακόμη μυθιστορήματα από τα μη Honors τμήματα, ή είναι βοηθώντας μαθητές διερευνήσει τι πραγματικά τους συμφέροντα; Είναι εντάξει για να λάβει Τιμητικές κατηγορίας μόνο για την προώθηση της ΣΔΣ, ή θα πρέπει το σύστημα στάθμισης ακολουθήσουν τον δρόμο της όλα τα άλλα κακώς σχεδιασμένη ιδέες;
Είναι αφελές να πιστεύουμε ότι μπορούμε να κάνουμε σε μαθητές και φοιτητές ενθουσιώδεις, αλλά είναι εξίσου αφελής να πιστεύω ότι δεν θα πρέπει να είναι αυτό που θέλουμε οι μαθητές μας να είναι. Δεν μπορώ να μετρούν πόσες φορές έχω πει, από διαφορετικά-βαρυεστημένος φοιτητές, ότι είναι ένας καθηγητής με τις αντιρρήσεις για τον ενθουσιασμό του θέματος που κάνει τη διαφορά. Δεν ξέρουμε τα πάντα? Να είναι πρόθυμοι να μάθουν για νέα πράγματα.
Δεν ξέρω πώς αυτό πρόκειται να ταιριάζουν με την τυποποίηση των δοκιμών, μειωμένη χρηματοδότηση για την αντίληψη μη στοιχειώδη προγράμματα, μειώσεις στην ομάδα-διδακτικό έργο, και γ. Κρατήστε εγγράφως σχετικά με αυτό, αν και-πολύ μας διαβάζετε.
[...] Eric: Η διδασκαλία θα πρέπει να είναι λογικά συνεπής με αυτό που κάνουμε. Θεωρώ ότι πολλοί καθηγητές ζητούν από τους μαθητές τους να κάνουν πράγματα που οι ίδιοι ποτέ δεν θα ήθελε να το κάνει ή δεν θα μπορούσε ποτέ να έχει καμία ανάγκη να κάνουμε. Το σύστημα μας οδηγεί σε αυτό το επίπεδο της ανοησίας, νομίζω. Αν είμαστε συγγραφείς, τότε η διδασκαλία μας σχετικά με τη σύνταξη από εκείνη που θα πρέπει να ακολουθήσουν, και οι μέθοδοι διδασκαλίας, λογικά θα πρέπει να συνάδει με το πώς θα γράψω ... ή πώς θα μάθουν πώς τέχνη, το πώς θα κάνετε ό, τι είναι να κάνουμε ... [...]
Νομίζω σας ύδατα έχουν κτυπηθεί. Αναρωτιέμαι αν η απάντηση είναι το κάνει ή το παρόν - μετά από όλα, τα ιδανικά μας δεν θα πρέπει να είναι εντελώς ανέφικτο, αλλά θα πρέπει να είναι αρκετά δύσκολο να μας κάνει να τεντώσει. Ίσως εκτός του ελέγχου του φυσικού άνθρωπος ... Αν συνεχιστούν, τουλάχιστον κατά το ήμισυ τη λίστα σας, νομίζω ότι θα έχανε το χρόνο της μελέτης που είναι τόσο ζωτικής σημασίας για την αφομοίωση όλων ότι προσπαθείτε να in.
[...] Όλα αυτά με φέρνει πίσω στο John Zorn. Είναι κάποιος που δεν φοβάται να διερευνήσει? Στο γεγονός, ότι μια μεγάλη αλληγορία για τον τρόπο με τον οποίο πιστεύω μαθητές θα πρέπει να ενεργήσει. Μέσα σε ορισμένες παραμέτρους, που καθορίζει για τον εαυτό του κατά την έναρξη του έργου, που προσπαθεί τις ιδέες ξανά και ξανά, σε διάφορες παραλλαγές, που ποτέ δεν περιεχόμενο να εγκατασταθούν σε ένα τελικό προϊόν. Δεν μπορεί εμείς, ως μαθητές και τους εκπαιδευτικούς (και είμαστε σε όλους τους εκπαιδευόμενους, είτε θα είναι καλύτερα, ή αλλιώς εμείς είμαστε όλοι εφάπαξ), προσπαθήστε να χρησιμοποιήσετε τον John Zorn ως πρότυπο; [...]
[...] Έργο: το καλύτερο καθηγητών γραπτώς οι εκπαιδευτικοί που γράφουν. Επίσης, μου έγραψε για το θέμα αυτό το «Διδασκαλία είναι Επακόλουθες» [πίσω] Tags: συναισθηματική, την εκτίμηση, πρόγραμμα σπουδών, τη μάθηση, nwp, popculture, μεταρρύθμισης, [...]